İnsanları nasıl işten atacaktı kriz var diye bu kış günü. Tüm varlığını armağan etmişti buraya yıllardır. Çocukları gibi severdi fabrikasını. Dışarıda tipi, içeride buz gibi koca salonda toplanmış yüzlerce işçi kaygı, korku, koku içinde, yarı donmuş pencerelerden boş caddeye bakıyorlardı. Hangi terli el acaba sıcak ekmeği çocuklarına götürebilecekti? İşi kuran ile bulan aynı çaresizlik girdabındaydı.

One Reply to “DURGUNLUK”
  1. Bu sayıda, Piraye Şengel’le bir röportaj yaptık. Tanınmış polisiyecimiz, yazarlık serüveni ve polisiye edebiyat hakkındaki sorularımızı cevaplandırdı. İlgiyle okuyacagınızı umuyoruz.

Bir cevap yazın